روزی عاقبت فریاد خواهم زد ودلهای سنگی را می شکنم.

دلهای کسانی که جام لحظه هایمان را سر کشیدند .

دوست دارم دستان بختک زمان را در دست بگیرم و با آتش درونم گرمش کنم، شاید او هم دلداده شد و دیگر هیچوقت به نگاه زلال عاشقان حسادت نکرد .....

و آنگاه نیست بختکی که با دل سنگش لحظه های ترد تنهائیمان را بشکند!!!

و چه لحظه ایست آن دم که در گردونه ی زمان بی هیچ ترسی از فردا تنها به هم زل زده ایم.

می آید روزی که دل سنگش را بشکنم .

عاقبت روزی فریاد خواهم زد.....