^{هنوز هم خوابهاي كهنه مي بينم.خوابهايي به اصالت عشق ،به رسم زندگي، به تازگي عطر اولين نگاه .}

^{من مسافر خسته ي شبم. از امتداد اين تاريكي با تو سخن مي گويم .}

 ^{مي گويم كه بداني تا انتهاي خيال عاشقم همان خيالي كه با تو بي پايان مي شود.}

^{دير وقتي است سر بر بالش نرم رؤيا ، انتظارت را مي كشم.}

^{اين لحظه هاي غريب بي تو بودن مرا با خود مي برند.}

^{اي كاش قصه مان خوب تمام مي شد . آنوقت كه تو بيايي، به رؤيايم قدم بگذاري، به يك سكوت قديمي.}

^{كمي آنطرفتر، نه خيلي دور، به سمت خيال نگاهت را برگردان.}

^{همان جاده ي غريب روزگار با سروهاي خاطره كه هيچ ردپايي از پايان در آن نيست.}

^{بگذارصداي گامهايت خوابم را باراني كند.}

^{اما مي دانم كه هرگز نخواهي آمد.}

^{ديگر برو. چشمهاي منتطرم را بدرقه ي راهت نمي كنم.}

^{گمان نكن به خاطره هاي گمشده مي سپارمت.}

^{من از تو مي گذرم ولي بدان دوستت دارم و مي گذرم،}

  ^{بدان اگر هم نباشي باز هم قصه مان را خوب تمام مي كنم .}

 ^{يادت باشد زندگي را ضامن عشق كرده ام . تو كه نباشي عشقت ماندگارترين است.}

^{عشقت كه باشد زندگي هم  هست و مي گذرد.}

^{هيچ وقت اينقدر قانع نبودم. اما در مقابل تو ..........}

^{راحت از كنارم بگذر. همين سادگي يادت همسفرم است و اين برايم كافيست....}

^{كاش باران وسعت اندوه مرا مي فهميد و قطره هاي كوچكش را بي منت هديه مي كرد تا من با بوي نمناك خاطرت ،لحظه هاي تنهايي ام را پر كنم.}